به علت خستگی ناشی از مراسم افتتاحیه پاهایم در مسابقه می‌لرزید/ ورزش بانوان در سال ۹۶ نمره قبولی گرفت

به گزارش خبرگزاری فارس از تبریز، المپیک آتلانتای آمریکا برای ایران از چند لحاظ اهمیت ویژه‌ای داشت. کسب مدال طلای رسول خادم بعد از بعد از ۲۴ سال، کاروان ایران را طلایی کرد. حضور ایران در کشور آمریکا در حالی رقم خورد که ۱۲ سال پیش از آن، ایران المپیک ۱۹۸۴ آمریکا به جهت اعتراض به سیاست‌های این کشور تحریم کرده بود.

حضور‌ در المپیک ۱۹۹۶ این فرصت را برای ایران فراهم آورد که نشان دهد بر خلاف تبلیغات آمریکا، ورزش بانوان با رعایت موازین اسلامی هیچ محدودیتی ‌را به دنبال نداشته است.

و این چنین شد که لیدا فریمان تیرانداز تبریزی تیم ملی ایران پرچمدار کاروان جمهوری اسلامی ایران در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتای آمریکا شد.

وی نخستین پرچمدار‌ زن ایران در المپیک بوده و در بازی‌های آسیایی پوسان کره جنوبی هم به مدال برنز دست یافت تا اولین مدال‌آور ایران در بازی‌های آسیایی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به شمار رفته و نخستین ورزشکار زن تبریزی شد که در بازی‌های آسیایی به مدال دست یافته است.

خبرگزاری فارس در آذربایجان‌شرقی گفت‌و‌گویی با حال و هوای نوروزی با لیدا فریمان ترتیب داده است که مشروح این مصاحبه در ادامه آمده است.

با تشکر از وقتی که در اختیار ما قرار دادید،‌ عید نوروز برای شما چه مفهومی داشته و اولین خاطره‌ای که از عید دارید را بفرمایید؟

عید مفهومی از صمیمیت، گرمی و پر از نشاط ‌‌سال‌های کودکی و نوجوانی است. ‌سال‌هایی با حضور پدرم‌، پدر‌بزرگ و مادربزرگم که اکنون در کنار ما نیستند، در یادمان ماندگار شده است.

خاطراتی که عید را برای ما تصویر و معنی می‌کنند، چیزی است که در پس خاطرات گم کرده‌ایم و همانا بهترین عید را در همان سال‌هایی دور باید جستجو کرد.

‌بهترین عید کدام سال بود و چه برنامه‌ای برای عید امسال داشتید؟

آن دور‌همی‌های ساده و صمیمی، خانه‌هایی باصفا که بوی تمیزی آغشته به شیرینی و میوه و البته بهار،  وجودمان را سرشار می‌کرد و دست‌های مهربانی که به بهانه عیدی به سمت‌مان گشوده می‌شد.

نمی‌دانم چه اتفاقی افتاده اما گویی دیگر عید را نه برای عید بلکه برای تعطیلاتش غنیمت می‌دانیم تا اندکی از دغدغه‌ها و استرس‌های حرفه‌ و شغلی جدا شویم‌، کاستی‌ها و اشتباهات‌مان را در سالی که تمام می‌شود، رها کنیم و تنها تجربه‌ها و درس‌هایی که آموزگار هستی در کوله بارمان نهاده برداریم و ‌برای رویارویی با سالی نو و برنامه‌ها و اهدافی بلند جانی دوباره بگیریم و آغاز کنیم‌ بودنی و رفتنی دوباره را.‌

‌عیدی می‌دهید و یا عیدی می‌گیرید؟

عیدی رسم قشنگی است که به پاس مهربانی باید زنده بماند‌، امیدوارم تا زنده هستم عیدانه بگیرم و عیدی بدهم.‌

کارهای عید را به تنهایی انجام می‌دهید؟

نظافت در خانه‌های امروزی امری دائمی است و نیازی به خانه تکانی‌های آن سال‌های دور نیست، اما به رسم‌ خوش آمد‌گویی به بهار‌، لازم است همه اعضای خانواده به یاری هم‌ و با مشارکت در کارها به استقبال بهار ‌روند تا درک و احساس نو شدن و شکفتن را به اتفاق لمس کنند و این چنین در حفظ و تداوم‌ زیبایی و تازگی نیز ممارست خواهند کرد و من نیز با مشارکت همسر و دختر کوچکم به استقبال بهار رفتم.‌

آیا در دوران ورزشکاری خاطره‌ای از اردو دارید از اردو و مسابقات دارید که مرتبط با نوروز باشد؟

در زمان ما در مسابقات بین‌المللی‌ محدود به یک یا ۲ مسابقه در طول سال بود، معمولاً ‌در زمان ایام نوروز برنامه اردویی نداشتیم و خاطره ورزشی مرتبط با عید ندارم.

شاید اولین دوره مسابقات بانوان کشورهای اسلامی را ‌از نظر جنب و جوش و هیجانی که همزمان با نزدیک شدن بهار و تحویل سال نو در همه جا احساس می‌شد‌، بتوان با هم مقایسه کرد‌.

به خاطر دارم برای برگزاری اولین دوره این مسابقات در تهران، همه ورزشکاران زن در همه رشته‌ها همزمان در اردو استقرار داشتند که این همزمانی به تبادل تجربه‌ها و دوستی‌ها در میان ورزشکاران انجامیده بود. ‌‌همه سالن‌های‌ ورزشی نو نوار شده بود و همه چیز برای میزبانی این مسابقات آماده می‌شد و فارغ از نتیجه مسابقات، تأثیر شگرف این میزبانی و شور و شعف ناشی از آن تحول، در بانوان ورزشکار‌ و ایجاد انگیزه برای تلاش بیشتر و هدف‌گذاری برای آینده‌، غیرقابل انکار بود.

شاید اولین دوره این مسابقات نقطه‌عطفی برای ورزش بانوان پس از انقلاب اسلامی بود که بر اهمیت میزبانی مسابقات بزرگ آسیایی و جهانی و نقش آن در رشد و بالندگی جامعه انسانی صحه می‌گذارد که متأسفانه به دلیل بی‌توجهی مسؤولان وقت، این فرصت از ‌زنان ورزشکار ایران گرفته شده است.‌

اولین کاری که بعد از تحویل سال جدید می‌کنید؟

تبریک عید و دید و بازدید عزیزان و دعای خیر برای سال جدید اولین کار بعد از هر تحویل است.

وضعیت رشته تیراندازی کشور را در سال ۹۶  بفرمایید؟ ورزش خواهران در چه وضعیتی است؟

رشته تیراندازی، سال ۹۶ را نیز به خوبی پشت سر گذاشت. شاید تعداد عناوین به دست آمده زیاد نباشد، اما نتایج خوبی در رشته تپانچه گرفته شد که نوید بخش آینده خواهد بود و سهم بانوان همچنان در نتایج به دست آمده چشم‌گیر است.

 چرا از انتخابات شورای شهر تبریز انصراف دادید؟

اعتقاد و اعتماد به ورزش بانوان و تسهیل زمینه رشد ورزش بانوان نتایج شگرفی به دنبال داشت، به طور قطع اگر فضای اجتماعی و سیاسی ایران رخصت بیشتری به بانوان دهد علاوه بر افتخارآفرینی‌ها، شاهد تحولات بسیاری در ابعاد مختلف اجتماعی، سلامت جسم و روان و توسعه خواهیم بود که بی‌شک فواید رشد نیمی از جامعه کل جامعه را در بر‌خواهد گرفت.‌

ورود من و انصرافم از انتخابات شورای شهر صرفاً با نیت خیرخواهی برای تبریز صورت گرفت، از آنجایی که من فردی اجتماعی هستم نه سیاسی، مشارکت در امور شهر و شورای شهر را بر خود مجاز دانستم، اما خیلی زود به این نتیجه رسیدم که هنوز فضای آزادی که تحمل اندیشه و اثر مرا داشته باشد، مهیا نیست و من در این فضای قادر به تحقق اهدافم نخواهم بود.

همچنان که جامعه ورزش نیز آزادگی مرا تاب نیاورده است.

‌‌مهم‌ترین اتفاق ورزشی سال ۹۶ از دید شما در ورزش خواهران؟

اینکه مهم‌ترین اتفاق ورزشی سال ۹۶ چه چیزی بوده است را دقیق نمی‌شود گفت. چون اتفاق خیلی شاخصی نبوده، اما نتایج خوبی در باکو و ترکمنستان به دست امده بود که قابل توجه بود، همچنین ورود تیم‌های وزنه‌برداری و کشتی بانوان به عرصه رقابت‌ها و موفقیت بسکتبال بانوان، نتایج خوب‌ در تکواندو و ووشو و … هم می‌توان از اتفاقات مهم ذکر کرد.

اما اتفاقاتی چون ورود خانم دکتر طاهریان در کمیته ملی المپیک به عنوان دبیرکل یا تلاش‌‌هایی برای تغییر و اصلاح تأثیرگذاری و تصمیم‌گیری مستقل نایب رئیس‌های ورزشی بانوان نیز از جمله اتفاقات مثبت می‌توان برشمرد.

چه برنامه‌ای برای سال ۹۷ دارید؟

من همواره طرح‌هایی دارم، اما به دلیل کم‌لطفی‌های مسؤولان، معمولاً عملی نمی‌شوند و برای امسال هم برنامه‌هایی دارم، اما اینکه چه پاسخی بگیرم و چقدر پیش ببرم، نمی‌دانم.

قبل از سال نو و بعد از تودیع مدیرکل ورزش و جوانان استان طرح مسابقه سراسری تیراندازی ۲۰۱۸ تبریز را با ایشان مطرح کردم که این طرح را رد کرده و پیشنهاد دادند طرح را با امور ورزش شهرداری مطرح کنم که امیدوارم در دیدار با دکتر رحیمی بتوانم این طرح را با کمک سازمان ورزش شهرداری تبریز عملی کنم.


کاروان ایران در مراسم افتتاحیه المپیک ۱۹۹۶ آتلانتای آمریکا

یک خاطره ‌‌از المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا بفرمایید؟

‌‌هوای آتلانتا گرم و شرجی بود و از همین رو لباس کاروان ایران را سفید نباتی انتخاب کردند، اما لباس من که تنها نماینده بانوان بودم از همان جنس کت و شلواری شد که برای دیگر ورزشکاران مرد تهیه دیده بودند و در نتیجه مناسب آن هوای گرم نبود و کفش‌هایم نیز شکل و شمایلی مردانه داشت.

برای ورود پرشور به استادیوم افتتاحیه المپیک، همه کاروان‌ها راهروی داخلی استادیوم را می‌دویدند و نفس‌زنان وارد استادیوم می‌شدند، من نیز پیشاپیش کاروان ایران می‌دویدم که به علت خیسی زمین لیز خوردم و سعی کردم لباس سفیدم را نجات دهم که با لباسی کثیف وارد افتتاحیه نشوم، همه نفس‌ها حبس شد اما خدا را شکر به خیر گذشت و ورود کاروان ایران شکوه‌مندانه بود.

ورزشکاران مرد بعد از رژه کت خود را کندند و مثل سایر کشورها در وسط زمین نشستند، اما من ساعت‌ها مجبور به تحمل آن گرما شدم و حتی برای اینکه لباسم کثیف نشود تا انتهای افتتاحیه که تا ساعت ۲ نیمه شب انجامید، ایستاده بودم به طوری که فردای آن روز که ساعت ۶ صبح باید راهی محل مسابقه‌ام می‌شدم، پاهایم از شدت خستگی می‌لرزید.


بازی های آسیایی ۲۰۰۲ پوسان کره جنوبی – لیدا فریمان بر روی سکوی سوم آسیا

انتهای پیام/ذ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *